Reaktif Makineler

Reaktif Makineler son derece sınırlı kapasiteye sahip AI sistemlerinin en eski formlarıdır. İnsan aklının farklı uyaranlara cevap verme yeteneğini taklit ederler. Bu makinelerin hafıza tabanlı işlevleri yoktur. Bu, bu tür makinelerin mevcut eylemlerini bildirmek için önceden edinilmiş deneyimleri kullanamayacağı anlamına gelir, yani bu makineler “öğrenme” yeteneğine sahip değildir.

Bu makineler yalnızca sınırlı bir girdi grubuna veya girdi kombinasyonuna otomatik olarak yanıt vermek için kullanılabilirler. Aynı temelde işlemlerini geliştirmek ve belleğe güvenmek için kullanılamazlar.

Bu tür AI‘lara dayanan makineler ve sistemler ne geçmiş kavramına, ne de tarihsel verilere, ondan çıkarımlara veya bir geleceği anlama yeteneğine sahip değildirler. Bu tür makineler, bir senaryoda ya da sadece bir görev üzerinde çalışırlar.

Reaktif AI makinesinin en popüler örneği, 1997’de satranç dalında Grandmaster Garry Kasparov’u yenen bir makine olan IBM’in Deep Blue ürünüdür.

Deep Blue satranç tahtasında parçaları değerlendirir ve önceden kodlanmış satranç stratejilerine dayanarak onlara tepki gösterir. Oynarken öğrenmez veya geliştirmez bu nedenle, basitçe ‘reaktiftir’.

Reaktif makinelere belirli görevler verilir ve bu görevlerin ötesinde yetenekleri yoktur. Reaktif makineler dünyayla etkileşime girmediğinden senaryolarla her karşılaşıldığında aynı durumlara aynı şekilde yanıt verirler.

Gelecekteki eylemler için geçmiş bilgileri kullanamaz çünkü geçmiş hafızası yoktur.

Reaktif makinelerin dünya kavramı yoktur ve bu nedenle programlandıkları basit görevlerin ötesinde işlev göremezler. Reaktif makinelerin bir özelliği, zaman veya mekan ne olursa olsun, bu makinelerin her zaman programlandıkları şekilde davranacak olmasıdır. Reaktif makinelerle büyüme olmaz sadece tekrar eden eylem ve davranışlarda durgunluk olur.

Reaktif makineler mevcut koşullara göre hareket eden Yapay Zeka (AI) makineleridir. “Reaktif makineler” adından da anlaşılacağı gibi, bazı dış etkenlere dayanarak doğada reaktifdirler.